Świerk biały

Picea glauca Alberta Globe

Kopulasta odmiana świerka białego o zielonym wybarwieniu, którego niewielkie rozmiary sprawią, że roślina zmieści się w każdym założeniu ogrodowym.

Opis

Roślina posadzona w odpowiednich warunkach nie jest trudna w uprawie, lecz nie jest to roślina z cyklu "bezobsługowych". Świerk biały 'Alberta Globe' wymaga podlewania, nawożenia czasem przycinania, a pozostawiona bez opieki może chorować.

Świerk biały Zdjęcie główne

Liście

Pokrój

Jesień

01 / 4

Wygląd

Karłowa odmiana świerka białego, która posiada regularny, bardzo gęsty półkulisty pokrój, u starszych egzemplarzy może się lekko wyciągać i przybrać stożkowatą formę.

Cecha charakterystyczną tej grupy roślin są miękkie – w tym przypadku zielone – igły, przypominające liście wrzosu (dlatego często spotykamy się ze stwierdzeniem, że któryś świerk biały posiada wrzosowate liście). Igły te są ułożone promieniście na, krótkich - paro centymetrowych - pędach, które tworzą nierównomierną zieloną powierzchnię bez wykształconego przewodnika.

'Alberta Globe' to bardzo wolno rosnąca odmiana, która po 10 latach osiąga 40 – 50cm wysokości. Starsze egzemplarze rzadko kiedy przekraczają 80cm.

Igły rośliny są dość długie - od 6 do 9cm – wiosną przybierają intensywnie zielony świeży kolor, z czasem jednak ciemnieją.

02 / 4

Stanowisko i uprawa

Świerki białe lubią stanowiska w pełnym słońcu, lecz tolerują niewielkie, parogodzinne zacienienie.

Podobnie jak świerki kłujące, tak i świerki białe nie są wybredne w stosunku do gleby, choć najpiękniej i najzdrowiej rosną na żyznych, wilgotnych glebach.

Młode rośliny z nierozwiniętym jeszcze systemem korzeniowym wymagają podlewania i stanowiska od umiarkowanie wilgotnego po wilgotne. Starsze drzewa posiadają silnie rozwinięty i głęboki system korzeniowy, dlatego dobrze radzą sobie na suchszych i mniej żyznych glebach.

Świerk biały najlepiej udaje się przy wilgotnym powietrzu i regularnym podlewaniu, wtedy jest rzadziej atakowany przez szkodniki.

Na roślinie mogą pojawiać się wybujałe pędy ("rewersje"), wystające poza ogólny zarys zielonej bryły - należy je usunąć, by nie zagłuszyły odmiany szlachetniej.

Roślina dobrze znosi cięcie i formowanie oraz jest w pełni mrozoodporna.

Iglak w miejscach nieosłoniętych w bezśnieżne i mroźne zimy może być wysuszany przez wiatr, czego efektem jest wiosenne gubienie igieł. Aby tego uniknąć, zimą, gdy nie ma śniegu i świeci słońce, osłaniajmy rośliny zwłaszcza od strony południowej (lub wybierajmy dla nich stanowiska osłonięte).

Świerki białe jak większość roślin zimozielonych jest narażona na zjawisko suszy fizjologicznej, dlatego pamiętajmy o podlewaniu ich zimą i na przedwiośniu.

03 / 4

Zastosowanie

Roślina dzięki niewielkim rozmiarom doskonale nadaje się do małych ogrodów przydomowych, na wrzosowiska czy do skrzyń na balkonach czy tarasach.

Niewielki iglak również dobrze będzie wyglądał na skalniakach i w alpinariach.

Tworząc rabatę z udziałem świerka białego 'Albera Globe' pamiętajmy, że roślina lubi kwaśną glebę, dlatego najprostszym rozwiązaniem będzie stworzenie kompozycji z roślin kwasolubnych.

Na przygotowanej rabacie o niskim pH obok świerka posadzić możemy pęcherznicę kalinolistną 'Diabolo' o pięknych bordowych liściach, przebarwiającą się zimą na złoto sosnę górską 'Carsten' oraz ulubione berberysy Thunberga czy kwitnące przez całe lato hortensje bukietowe i dębolistne.

04 / 4

Uwaga!

Największym zagrożeniem dla regularnego pokroju oraz miękkich igieł jest psi mocz, od którego w pierwszej kolejności żółkną igły, a po ich opadnięciu pozostają dziury w zwartej bryle zieleni - największej zalecie roślin.

Fenologia

Rytm sezonowy liści, kwitnienia i owocowania

Fenologia rośliny

  • Zielone
  • Prace pielęgnacyjne
Zima
Wiosna
Lato
Jesień
Zima
Tydzień
1 5 9 13 17 21 26 30 34 39 43 47 52
Liście / igły
Kwitnienie
Owocowanie
Cięcie
Sadzenie
Nawożenie

Kolory z danych rośliny

Próbki pokazują wyłącznie kolory obecne w rekordach tej rośliny.

  • Zielone

Jak czytać wykres

Rok podzielony jest na 52 tygodnie. Kolorowe pola oznaczają okresy liści, kwitnienia i owocowania. Cieniowanie pokazuje początek i koniec okresu, a kreskowane pola wskazują prace pielęgnacyjne.

Początek

Pełnia

Koniec

Prace

Dane pochodzą z kalendarza uprawy Ogrodeusa. Okresy mogą się różnić w zależności od warunków klimatycznych.

Cechy

Cechy i zastosowanie

Cechy

  • Atrakcyjny pokrój
  • Zwarty pokrój
  • Zimozielona
  • Głęboki system korzeniowy
  • Dobrze znosi cięcie
  • Przyjazna dzieciom
  • Łatwo dostępna

Zastosowanie

  • Do tworzenia zielonych rzeźb
  • Nad oczka wodne
  • Do ogrodu skalnego
  • Na wrzosowiska
  • Do pojemników
  • Na rabaty mieszane
  • Na balkony i tarasy
  • Do ogrodu żwirowego
  • Do małych ogrodów
  • Na skarpę

Kalendarz

Kalendarz uprawy

Kwitnienie i ulistnienie 0 · 1

Liście
  • Zielone
1-47. tydz.

Terminy uprawy 7 terminów

Cięcie

Cięcie wczesnowiosenne - porządkujące po zimie

6-10. tydz.
Sadzenie zalecane

Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie

10-16. tydz.
Nawożenie

Nawożenie Wiosenne

17. tydz.
Nawożenie

Nawożenie Letnie

21. tydz.
Nawożenie

Nawożenie Późne Letnie

24. tydz.
Nawożenie

Nawożenie Jesienne

30-35. tydz.
Sadzenie zalecane

Iglaki kwasolubne sadzone jako soliter lub na rabacie

31-38. tydz.

Sadzenie i metka

Sadzenie i metka

Docelowy rozmiar

80 cm x 80 cm

Po 10 latach

40 cm x 30 cm

Rozstaw sadzenia

40 cm

Siła wzrostu

Miniatura

Nasłonecznienie

Słoneczne

Toleruje: Słoneczne, Słoneczne, Półcień

Wilgotność gleby

Wilgotna

Toleruje: Wilgotna, Wilgotna, Umiarkowanie wilgotna, Wytrzymuje suszę

Typ gleby

Przepuszczalna, Żyzna, Próchnicza, Piaszczysta, Piaszczysto-gliniasta, Przeciętna gleba ogrodowa

pH gleby

Lekko kwaśna

Mrozoodporność

Strefa 4

Pokrój

Kopulasty

Liście / Igły

Zimozielone liście / igły